ในการเดินทาง คงไม่มีนักเดินทางคนไหนที่รู้ว่า 

             วันใดคือวันที่สุดท้าย 

 เรามีเวลาที่ยังเหลือสักเท่าไร ที่จะได้ใช้ชีวิตร่วมกัน

               ได้อยู่กับคนที่เรารัก  

     และเธอคนที่ทำให้นักเดินทางอย่างฉันพบว่า 

               จุดหมายในชีวิตคืออะไร 

      ด้วยดินแดนที่เธอสร้างไว้ ที่มีชื่อว่าความรัก  

* เมื่อชีวิตของคนเรา มันสั้นนัก สิ่งที่ฉันพอจะทำ

                 ในช่วงเวลาที่ยังหายใจ 

   คือการดูแลเธอให้ดี จากนี้ไป เพื่อตอบแทนเรื่องราวดี ๆ

          ก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง  ปมด้อยใด ๆ

                   ที่ตัวฉันนั้นเคยมีอยู่ 

    แต่แล้วเมื่อพบเธอ เธอทำให้ฉันกลับมองข้ามไป 

         จากคนเดิม ๆ ที่ไม่มีค่าอะไร สุดท้ายเธอก็เปลี่ยน 

             ให้ฉันกลับกลายเป็นคนสำคัญ  เธอทำให้ฉันได้รู้ว่า

               ฉันมีค่ามากกว่า ที่ฉันเคยมองเห็นในตัวเอง

            และวันนี้ ฉันมีสิ่งนี้ที่มอบไว้แทนความรัก 

     (ซ้ำ *)  มันนานแค่ไหน อีกไกลเท่าไร จะยืนข้างเธอ 

     และคอยดูแลเธอคนนี้ด้วยหัวใจ เพื่อตอบแทน เรื่องราวดี ๆ 


  


ก่อนที่เวลาของเรา…….