ในการเดินทาง คงไม่มีนักเดินทางคนไหนที่รู้ว่า 
 วันใดคือวันที่สุดท้าย 
 เรามีเวลาที่ยังเหลือสักเท่าไร ที่จะได้ใช้ชีวิตร่วมกัน
 ได้อยู่กับคนที่เรารัก 
 และเธอคนที่ทำให้นักเดินทางอย่างฉันพบว่า 
 จุดหมายในชีวิตคืออะไร 
 ด้วยดินแดนที่เธอสร้างไว้ ที่มีชื่อว่าความรัก 
* เมื่อชีวิตของคนเรา มันสั้นนัก สิ่งที่ฉันพอจะทำ
 ในช่วงเวลาที่ยังหายใจ 
 คือการดูแลเธอให้ดี จากนี้ไป เพื่อตอบแทนเรื่องราวดี ๆ
 ก่อนที่เวลาของเราจะหมดลง  ปมด้อยใด ๆ
 ที่ตัวฉันนั้นเคยมีอยู่ 
 แต่แล้วเมื่อพบเธอ เธอทำให้ฉันกลับมองข้ามไป 
 จากคนเดิม ๆ ที่ไม่มีค่าอะไร สุดท้ายเธอก็เปลี่ยน 
 ให้ฉันกลับกลายเป็นคนสำคัญ  เธอทำให้ฉันได้รู้ว่า
 ฉันมีค่ามากกว่า ที่ฉันเคยมองเห็นในตัวเอง
 และวันนี้ ฉันมีสิ่งนี้ที่มอบไว้แทนความรัก 
 (ซ้ำ *)  มันนานแค่ไหน อีกไกลเท่าไร จะยืนข้างเธอ 
 และคอยดูแลเธอคนนี้ด้วยหัวใจ เพื่อตอบแทน เรื่องราวดี ๆ 

 

ก่อนที่เวลาของเรา…….